Ik heb het verslag over Nederlands – Indixeb gelezen op internet !
Ik wou u hiervoor even bedanken, want ik heb veel gehad aan deze informatie,
en nu kan ik me beter inleven in het perspectief dat de mensen in die tijd
hebben gehad !
Voor school kan ik nu een mooi Praktische Opdracht maken over dit onderwerp.
Nogmaals : Hartelijk dank !
mvg Ellen

Hoi Fred,

Wij hebben u site bij onze site gelinkt.

Het zou fijn zijn als u ons ook zou linken.

U heeft een mooie site met leuke informatie van Den Haag.

Met vriendelijke groet,

Haagse Bunker Ploeg. 

Hallo Meneer van der Kleij,

De bedoeling is dat ik voor mijn opleiding een artikel schrijf over de
Tweede Wereld Oorlog. Ik wist niet waarover ik dit zou doen, maar toen mijn
opa een aantal maanden terug overleed, werd er een
dagboek en andere documenten van hem gevonden over zijn diensttijd in Indixeb.
Naar aanleiding daarvan en de negatieve ervaringen die hij gehad heeft, wil
ik graag mijn artikel over de oorlog in Indixeb schrijven, en dan gericht op
kinderen. Ik wil met name aandacht besteden aan hoe de oorlog begonnen is en
wat de Nederlandse jongens er hebben meegemaakt, en wat er na die tijd in
Nederland gebeurde. Ik ken nu alleen het verhaal van mijn opa ( die dus
negatieve ervaringen heeft met de thuiskomst en de tijd erna ), en wil toch
meer te weten komen, om zo een objectief artikel te kunnen schrijven. Ik wil
met het artikel de aandacht vestigen op de de oorlog die in Nederlands-
Indixeb is gevoerd, omdat naar mening kinderen hier heel weinig over weten,
net als ik trouwens…..
Ik hoop dat ik het u zo duidelijk heb kunnen maken, en ik hoop tevens dat
dit artikel ook voor u een teken is dat de oorlog in Indixeb meer aandacht
krijgt, ook naar de kinderen tegenwoordig toe!

Met vriendelijke groetjes, Linda.

Hallo best meneer Fred. Een poosje geleden ben ik al eens op uw web-log
beland omdat u een reactie had gegeven op een logje van mij. Ik had u
destijds geschreven dat ik nog een keertje langs zou komen om het hele
verhaal te lezen. Inmiddels ben ik daar nog steeds niet aan toe gekomen en
ga dit nog zeker doen.
Wat wil nu het toeval. Ik heb een dochter van 16 jaar en die moet voor
haar eindexamen een profiel werkstuk schrijven.
Vorig jaar moest ze twee onderwerpen opgeven en had dus gezegd dat ze een
werkstuk wilde schrijven over een bepaald land of een werkstuk over mode.
Begin van dit schooljaar moest ze definitief haar gekozen onderwerp
opgeven.
Ze besloot om en land te kiezen waar Nederland een band mee heeft en
verder moest dat land ook beschikken over veel cultuur een rijkelijk
verleden en moest aantrekkelijk zijn voor de toeristen industrie.
Ze wil immers een opleiding gaan volgen in de toeristen branche.
Ze vroeg aan mij of ik een land wist om over te schrijven en meteen kwam
Indonesixeb bij mij op.
Ik heb een tante die daar vandaan komt en de verhalen van de emigratie in
de jaren 50
vond ik altijd erg boeiend.
Ik weet nog niet hoe ze precies haar werkstuk vorm gaat geven maar zou ze
eventueel uw hulp mogen inschakelen? Mag ik haar contact met u laten
opnemen als dit mogelijk is?
Zoals ik al zei moet ze ook schrijven over het verleden( een stuk
geschiedenis moet er verwerkt worden in haar profiel werkstuk) en nu dacht
ik dat uw ervaring van onschatbare waarde is voor haar.
PS natuurlijk moest Mam eerst de kolen uit het vuur halen(LOL)
Daar heb je immers moeders voor. Zelf is ze namelijk te verlegen en een
beetje te bescheiden om zomaar hulp te vragen aan een wild vreemde.
Groetjes en ik wens u een hele fijne dag,
Corina

Mails van vragen over de site

Hallo meneer Fred een tijdje geleden heeft mijn moeder contact met U gezocht.

Ik zou graag contact met U hebben.

Ik moet van school mijn profiel werkstuk afmaken .

Het heeft lang geduurd voordat ik precies wist hoe ik hieraan vorm moest gaan geven.

De leerkracht op school kon hier ook geen duidelijk antwoord op geven, ik heb regelmatig om hulp gevraagd maar er was niet echt sprake van een duidelijke communicatie .

Eerst mocht ik in mijn werkstuk geen stuk over de tweede wereldoorlog verwerken want dan zou ik teveel aan info hebben maar nu vandaag kreeg ik de opdracht om er wel degelijk een stuk over de vergeten oorlog( zoals u dat zo mooi omschrijft) in te verwerken.

U snapt het al hierbij zou ik graag wat hulp van U krijgen.

Is het mogelijk dat Ik U bijvoorbeeld even bel?

Met vriendelijke groet

Gwendolyne

.

  Ik heb even vluchtig gekeken naar je website (drukL) en ziet er prachtig uit.

Ik zou je best willen helpen alleen hoe?

Ik wil je verhaal/website ook zeker publiceren op mijn website.

Ik maak dan een speciale hoek op de site met een overzicht als op jouw website

Er komen dagelijks veel bezoekers, ook uit Nederland. Dat zou een reden kunnen zijn. Maar dat moet je zelf beslissen

Ik hoor wel wat ik kan doen.

Met grote groet

Fred V.

Ik kwam die site bij toeval tegen Fred,als jij er wat mee kan doen is dat toch goed,ja ik heb die site van jou al meerdere malen bekeken.

Je schevenings is nog perfect.

Gr.Gerard. (een Schollekop)

Hoi Fred ik zat te kijken op de site over de Red Tax maar mijn opa jaap heeft ook altijd taxi gereden bij de Red Tax

Misschien vind je het leuk dat ik reageer op je site.

En dan verder misschien zegt de naam Mevr. en meneer Bos je ook wel iets die hebben altijd in de kantine gestaan bij de Red Tax

Later mijn vader en moeder Wim en Cobie

Ik hoop dat je hier wat aan hebt gr Agatha

Bedankt voor je advies. Ik heb inmiddels contact met een administrateur van
de verbindingstroepen in Batavia en Tandjong Priok die mij meer kan
vertellen
Met vr groeten
Marcel

Dag Fred,

Mooie site heb je. Weer wat te lezen. Groeten,

Luc.

Geachte Heer Kleij Gisteren werd ik er op gewezen ,dat er heel veel over Indixeb  te lezen is op de p.c Ik heb uw stuk ook helemaal gelezen.

Het blijft altijd in mijn gedachten, daar mijn broer  Piet is gesneuveld, in Kedire op 20 febr:1949

Er is altijd ,n  dierbare herinnering aan hem , hij was ouder als ik, en nu je steeds ouder wordt gaan je gedachten  er veel naar uit!!

Dit wou ik even laten weten.

Met vriendelijke groeten

Mevr de W,

Hallo Fred.

Zag in het Eindh. Dagblad je web adres heb er even in gesnuffeld is erg goed, en ga er zeker eens goed in kijken. Toen de oorlog begon was ik nog pas 4 en ik kan me toch nog wel veel herinneren ondanks dat ik in een heel klein dorpje woonde in Gelderland op 2 km van de Duitse grens.

Nog veel plezier met je website.

Willemien

dat is hem juist wat ik onder aandacht wil brengen , dat wat niet met
regering  of juist wel  en met politiek te maken heeft , maar met gevoel,
beetje verwarrend, maar op de site mis ik juist het "gevoel"
van toen en nu ,
het onbegrip van de regering en  de rare dingen van de politiek. het gevoel
wat daarbij hoort, mag je zelf niet op je site zetten, krijg je problemen
mee echt waar (politiek is zwaar), ik mag dat wel en de link naar de site
gaat er vanzelfsprekend bij.
groetjes bibi

Beste meneer van der Kleij,

Ik wil u even complimenteren voor uw mooi opgezette site. Ben zelf 4 jaar soldaat geweest bij het 44epantserinfanterie bataljon en het 11e garde grenadier. Ik vindt het zeer belangrijk dat mensen leren over de geschiedenis en ben blij dat er mensen zijn die die kennis ook willen overbrengen. Het is belangrijk dat er geleerd wordt van het verleden. Al vraag ik me vaak af we dat wel doen! Na die 4 jaar dienst en nu 3 jaar burger te zijn geweest, wil ik weer terug keren (hoewel er veel mensen zijn die mij voor gek verklaren om in deze tijd terug naar het leger te gaan). Jij en ik weten "het is een vieze taak maar iemand moet het doen" toch? Ik wens u verder succes met uw site, uw leger is niet vergeten al lijkt het er vaak wel op. Met zeer vriendelijke groet, Steven.

Geweldig, ik heb vertel het je kleinkinderen ook gelezen hoor!
Ik ga ze gewoon alletwee linken, ben het met u eens dat zoveel mogelijk
mensen moeten horen wat er gebeurt is uit de monden van degenen die het
mee gemaakt hebben, voor dat dit te laat is!
Vriendelijke groeten
Simone

Goedenavond,
ik ben al enige malen op uw web-site komen kijken, en lees uw verhalen graag.
volgens mij is dit een stuk oorlog dat een beetje vergeten word, voor veel mensen van mijn leeftijd houd de kennis van de oorlog op bij 1945.
Ik probeer op mijn web-log spullen uit de tweede wereld oorlog te laten zien, en ik wilde u vragen of ik dit web-log zou mogen linken op mijn weblog.
wo2verzameling.web-log.nl
Ik denk namelijk dat dit een geweldige aanvulling is!
Vriendelijke groeten,
Simone v.d. M

Hallo Fred van der kleij,

ik ben al enige malen op uw website komen kijken, en lees uw verhalen graag. Op de open dagen KL heeft u mij een papiertje gegeven met deze website er op bedankt daar voor. ik heb zoals u mij gevraagd heeft een kopie aan mijn commandant gegeven. Zodat meer mensen deze site kunnen bekijken ik hoop dat u meer bezoekers krijgt.

m.v.g Sander W.

Hoi Fred,

ik ben al enige malen op uw website komen kijken, en lees uw verhalen graag.

Het zou fijn zijn als u ons ook zou linken.

Met vriendelijke groet, Haagse Bunker Ploeg

Geachte meneer van der Kleij,

Ik ben Maryan (17 jaar). Ik zit op de middelbare school (Havo-4).

Omdat er zo weinig bekend is over deze periode uit de Nederlandse geschiedenis hebben we van school de opdracht gekregen om een eigen onderzoek te doen over de politionele acties van het Nederlandse leger in Nederlands-Indixeb en hun oorlogsmisdaden.

Ook al is uw site gericht op kinderen, het heeft mij ook geholpen met mijn werkstuk.

Als u tijd heeft, zou u de volgende vragen voor mij kunnen beantwoorden:

1. Hoe verging de inlandse bevolking en de Nederlands-Indische bevolking?

2. Wat was het standpunt(en) van de Nederlandse regering over die politionele acties?

Ik wil u alvast hartelijk bedanken en hoop gauw iets van u te horen.

Met vriendelijke groeten,

Maryan A.

Hallo Fred,

Nu werkt de link wel. Ik moet zeggen dat ik met bewondering weer eens door je site ben gegaan en zie hoe enorm je aan het uitbreiden ben gegaan zeg. Dit videofragment is ook erg goed. Wel ben ik benieuwd wat de mevrouw je verder te vertellen had over de opzet van de tentoonstelling en wat haar reden was om maar de Nederlandse militairen te vergeten  plaatsen op de tentoonstelling.

Verder geweldig Fred.

marianne

Hallo Fred

Ik ben leo V. uit Bruinisse en ik ben voor mijn schoonvader( L de Jonge) op zoek naar alles over Indixeb 1 Oktober 1946 3_10 RI

Kan jij me vertellen waar ik zoiets verder kan vinden ik zou schoonvader er veel plezier mee doen

Graag zie ik je antwoord tegemoet, vriendelijke groeten Leo.

Geachte meneer van der Kleij,

Ik heb via een vriendin uw emailadres gekregen.

Ik ben Khadija (17). Ik zit in klas 4 Havo op de Wateringse Veld College in Den Haag.

Ik moet ook van school een onderzoek doen over de politionele acties en oorlogsmisdaden.

Mijn vragen zijn:

1. Wat zijn oorlogsmisdaden?

2. En waren er sprake van oorlogsmisdaden tijdens de politionele acties van de Nederlands leger in Nederland-Indixeb?

3. Wat deed de Nederlands leger precies voor de inlandse bevolking en de Nederlands-Indische bevolking?

4. Wat vond u van de politionele acties?

5. Hoe werden de Nederlands leger door de bevolking behandeld?

6. Wat waren de standpunt(en) van de Nederlands regering?

7. Had de Nederlands regering dit ook anders kunnen oplossen?

8. Hoe werd gereageerd op de terugkomst van de Nederlands leger in Nederland?

Wilt u zo uitgebreid mogelijk uitleggen alstublieft?

Heel erg bedankt alvast en hoop gauw iets van u te horen.

Met vriendelijke groeten,

Khadija A. Mohammed

.

Beste meneer van der Kleij,
Wij zijn Jiske, Maud en Yara uit groep 8 van basisschool de Muze in
Nijmegen.
Wij hebben een Wikipedia gemaakt over Nederland na de 2e wereldoorlog. Wij
wilden vragen of u er misschien iets op zou willen zetten?
www.seedwiki.com/wiki/nederland_na_de_2e_wo/nederlands-indie
Het lukt ons niet om het zo te maken dat u het gewoon kunt aanklikken, maar
u kunt wel dit kopixebren en in de adresbalk plakken. 

Met vriendelijke groeten,

     Jiske,Maud en Yara.

Hello Fred

Jan Dirk Kaptein was a brother of my Opa (Dirk Kaptein).  He was born Aug 25, 1909 in Aalanderveen and died Oct 24, 1992 in Leeuwarden.  I am searching my family tree and one of my uncles told me that Jan Kaptein was jailed because of his political beliefs.  I thought something might be on the internet.  My Opa (Dirk Kaptein) also went to America to escape the army but they brought him back?  This is not something that my family talks about…. so I am trying to find information if there is some.  I wondered if there was a prisoner list from Den Haag in 1942, I think that is when he was in jail.

Thank you for serving in the war!

Janet Stoll (Kaptein)

.

Die 130.000 Nederlandse militairen die tijdens het bevrijden van de
oorlogslachtoffers geen naam krijgen, zijn dat dezelfde militairen
waartoe
u behoorde en waarvan er 6200 zijn gesneuveld?
Was u en de uwen dan bezig met het bevrijden van die duizenden
oorlogsslachtoffers uit WO ll?

Met vriendelijke groet,
Johan van K.

Hallo Fred,

Afgelopen week heeft mijn klas de toets over Indonesixeb gehad. Deze werd opvallend goed gemaakt! Vooral de vragen over Nederlands-Indixeb werden door iedereen goed beantwoord. Zoals ik al zei hebben wij als docenten de dag enorm leuk en leerzaam gevonden. Het vragenuurtje over de Tweede Wereldoorlog in klas 3 is volgens mij ook voor herhaling vatbaar.
Een prettig weekend!
Met vriendelijke groet,
Freerk

Beste Mr vd kleij !

Ik heb het verslag over nederlands – Indixeb gelezen op internet !
Ik wou u hiervoor even bedanken, want ik heb veel gehad aan deze informatie,
en nu kan ik me beter inleven in het perspectief dat de mensen in die tijd
hebben gehad !
Voor school kan ik nu een mooi Praktische Opdracht maken over dit onderwerp.

Nogmaals : Hartelijk dank !
mvg Ellen V. ( Apeldoorn 16 j )

Hallo Fred,

Leuk iets van een Indixeb veteraan te horen. Bij de BOSS-Eindhoven ken ik er ook een aantal en zelf ben ik in Soerabaja geboren.

Ieder site met informatie "voor de kleinkinderen" en helaas ook voor veel meer volwassen kikkerlanders is wat mij betreft waardevol en zal ik graag bij de links opnemen.

Groeten,

Ed S.

Geachte heer van der Kleij
Ik vond uw versie van de geschiedenis ophelderend en ontroerend. Mijn vader, Jan van Ast van Rotterdam, was er ook in die tijd maar wou er nooit over spreken en is al in 1965 overleden in Zuid-Afrika.  Ik zou graag meer willen weten, waar hij was, zijn ervaringen enz. maar ik weet niet waar ik mij moet richten. Misschien kunt u mij verwijzen naar personen of documentatie die mij verdere inlichting kunnen verschaffen?
Bij voorbaat dank.

Met vriendelijke groet

Christiaan van A.

Geachte heer Kleij.

Mijn naam is Coen B.

En mijn vraag is : mijn vader die 38 jaar geleden is overleden. hij was ook van 1926

Heeft ook in Indixeb gezeten als rij instructeur.???

Dat is het enige wat ik weet.

Weet U misschien een boek die ik kan kopen om wat meer te weten te komen over zijn leven daar.

Alvast bedankt.

Coen Bosman.

Hallo Fred,

Voor wat betreft de Indixeb ervaringen had mijn vader vroeger thuis wel wat stoere verhalen maar hij wilde of kon er nooit over praten. Wel heeft hij nog de Rimboe koerier en bezocht ook wel herdenkingsbijeenkomsten in Zuidlaren en later in Assen , maar de laatste jaren niet meer.

Dat verhaal over dat kistje kwam mij bekend voor. Mijn vader heeft zijn Indixeb ervaringen wel een keer opgeschreven en dat bewaart hij in een kistje of kluis, dat wij -zijn  2 zoons- pas na zijn dood te lezen krijgen.

Hij is nog nooit een groot prater geweest maar nu is er amper nog met hem te communiceren. Hij is na 5 minuten moe, hoort ondanks zijn gehoorapparaat bijna niks meer zodat je elk woord 5 keer moet herhalen. Dus met hem hierover nog eens praten zal niet gaan.  Verwacht ook niet dat hij eens met jou gaat bellen. Maar ik zal zeker het een en ander uitprinten want lezen kan hij nog wel.

Ik zal je t.z.t. laten weten wat hij ermee aan wil.

Maar afgezien daarvan is het voor mij en mijn broer bijzonder plezierig om op deze manier persoonlijke ervaringen te lezen.

Natuurlijk zijn ook wij wel op zoek gegaan naar informatie over de periode die toch een grote impact op hem moet hebben gemaakt

maar veelal is dat meer "geschiedkundig".

Nogmaals bedankt en je hoort nog van me   groet,    Klaas R.

Beste meneer van der Kleij.

Met interesse heb ik het verhaal van ‘Het Vergeten Leger’ gelezen op de website ‘geschiedenis voor kinderen’.

Mijn vader (ondertussen 81) is ook als O.V.W. in Nederlands Indixeb geweest.

Hij is als een van de eersten op 3 oktober 1945 met de "Stirling Castle" van uit Engeland naar Java vertrokken. Ook hij is chauffeur geweest.

Ik schrijf af en toe verhaaltjes en ik denk er al heel lang over om over zijn reis en verblijf op Java en later Sumatra een verhaal schrijven, maar weet niet of het mij ooit lukt er een chronologisch verhaal van te maken, want ik ben geen echte schrijfster en er ontbreken nogal wat details.

Ik weet het – de tijd dringt, want er is nog maar een handje vol veteranen en de groep die alles heeft meegemaakt word steeds kleiner.

De belangstelling komt ook door mijn eigen dochter zij studeert aan de Pabo en werkt veel met (jonge) kinderen.

Al heel haar leven heeft ze veel belangstelling voor opa’s verhaal en foto’s uit Indonesixeb.

Misschien dat zij op deze manier als toekomstig lerares ook ooit kan zorgen dat deze verhalen niet vergeten zullen worden.

Ik wilde U dit gewoon even laten weten.

Met vriendelijke groeten ‘Melancholy’

BEDANKT, Veteraan.

Fred, ik ga van het weekend gelijk eens neuzen.

Mijn lijfspreuk is:niet geschoten is altijd mis.

Dus elke tip zoek ik ook tot op de bodem uit.

Mocht ik iets vinden dat mij verder helpt dan hou ik U op de hoogte, als U dat interessant vindt?

Verder de hartelijke groeten van Aart de K.

Dear Mr.Fred,how are you.
My Name Agus Sutedja From Indonesia (Oost Indies),born
1961.I saw your personal website in internet,it’s very
interesting.I have interested of history,especially
about World War II and East Indies.Here with I sending
for you several foto about "Operatie Kraai", Tweede
Politionalle Aktie in Jogyakarta December 1948.I hope
you interest, and I wish your replay.
Best regard,Agus Sutedja

‘Heb je wel eens een Veteraan in de klas gehad?’

Nee [62.7%]
Ja [37.3%]

Stemmen: 75

Vergeet niet de nieuwe poll in te vullen!

Beste bezoekers van deze web-site, het doet mij groot genoegen veel reacties en vragen van de jeugd, maar ook van ouders te mogen ontvangen, om vragen te kunnen beantwoorden, heb ik het voorrecht dit nog steeds te kunnen doen.

Alle vragen zijn opgeslagen, op vele A4tjes , inmiddels genoeg om deze in een boekwerk op te slaan.

Enkele vragenstellers kwamen terug, waarna goede mail contacten werden gemaakt.

Om jullie een idee te geven van het totaal aantal bezoekers, geef ik nu wat cijfers door.

Een dag hebben 462 bezoekers de web-site bezocht, waarvan 47 Max online aan het lezen waren, er zijn nog wel meerdere uitschieters geweest, van meer dan 200 op een dag.

Het totaal aantal bezoekers is nu al boven de 45.000.

Op deze oude web-site is het gastenboek niet meer te openen, deze is in 2002 door een student voor mij geplaatst, http://ftp.castel.nl/~kleig04/ 

Later heeft Freerk de Hoop, een jonge geschiedenis leraar deze overgezet naar deze veel bezochte www.vertelhetjekleinkinderen.tk 

Het is de bedoeling deze web-log als boek uit te brengen, een eerder idee van Freerk de Hoop, terwijl mijn dochter het zonder mijn medeweten als verrassing wilde aanbieden, de reden was dat ik het aan haar voorstelde, waarna zij aangaf het beter zou zijn om het met zijn driexebn te doen.

Wanneer de eerste drukwerk van de pers komt is nog onbekend, als er een datum hiervan bekend is, komt het in de site te staan.

Dit zijn de cijfers van deze web-log statistieken

Totaal aantal pageviews:          45.751

Gemiddels per maand                 1.989

Totaal aantal unieke bezoekers 15.313

Gemiddel per maand                      666 

Fred bedankt iedereen voor zijn (meerdere) bezoek, zijn er vragen, het is nog steeds mogelijk, hartelijke groeten van een veteraan, Fred van der kleij.

Fredkleij@home.nl          

                                                                         DALEN 1 Juli 2006

Op zaterdag 1 Juli 2006 hield de gemeente Dalen haar 12de veteranendag. Met ondersteuning van de Provincie Drenthe, De gemeente Coevorden en De Landmacht.

De bijeenkomst vond plaats in een grote Tent, waarbij het SHANTY KOOR de muzikale begeleiding verzorgde.

Opening voorzitter L. Groefsema. Diverse sprekers waaronder ds.W.Wijbenga (Indixeb veteraan).

 

Vertrek naar het Monument

Muzikale omlijsting: Garde Grenadiers en Jagers

Toespraken door burgerlijke-

en militaire autoriteiten

Declamatie door mw. A.G.Steenstra

                           

De tekst.   

Vlaggenparade

kranslegging 

Defilxe9 langs het monument

Na afloop kregen wij een Nasimaaltijd in de tent, met op de achtergrond het Sjanty koor, het was gezellig, ontdankst de warme dag was het in de tent goed uit te houden. Na het in ontvangst nemen van de lunch, nam iedereen afscheid, het was een geslaagde dag.

Wat wij in drie tropenjaren aan kwalen hebben meegemaakt.

Het eerste wat wij moesten doen was rustig werken, acclimatiseren, aan de 35 graden waaraan je moest wennen, iedere dag 35 graden, in de avond de temperatuur langzaam naar 25 graden afzakte, je merkte het aan alles, het snelle lopen hadden wij gauw afgeleerd veel drinken was het advies 5 liter vocht per dag, als je aan het werk was stroomde de druppels zweet over je body, in het begin veegde je alles af, later lied het lopen, er was geen beginnen aan.

Ringworm.

Over kwaaltjes en ziektes gesproken, we kregen nieuwe en voor ons onbekende kwalen, en ja ze kwamen gratis, een van de eerste was de ringworm, mooie ronde rode ringen op je body en deze kwamen op de lastigste plaatsen het eerst te voorschijn, onder je armen in de lies, en rondom op je gordel, het veroorzaakte veel jeuk, de arts gaf Japanse jodium, en de raad eerst je te wassen, en waar de ringen zaten in te smeren met een kwastje, de jodium branden als een vuurtje, zwaaiende met een stuk karton poogde je afkoeling te vinden, om dan even daarna te ontdekken dat het vel eraf viel, vooral je liezen hadden het te verduren, en dat moest twee keer per dag, na een paar dagen zag je gelukkig het aantal ringen snel minderen, maar er waren ook jongens waar de ringworm naar binnen sloeg, als het zover was werd je opgenomen in het ziekenhuis, herinner mij een sergeant die het heel erg kreeg en een pokdalig gezicht ervan heeft overgehouden.

Apepokken

Deze kwaal had veel weg van ringworm, alleen kreeg je het onder je armen en in de liezen, het was weer de Japanse jodium die de kwaal deed verdwijnen, sommige jongens stonden te vloeken als zij de smet plekken insmeerde, het branden erg, en in het werk met de hitte was het de jeuk waar je last van kreeg.

Malaria.

Iedereen kreeg malaria, die kleine krengen wisten je te vinden, en in de stad was je verplicht voor zonsondergang je mouwen van je jas  naar beneden te doen, de militaire politie hield toezicht, voor het donker werd moest je de klamboe neerlaten boven je bed, toch zat er wel eens een muskiet in de klamboe, of je sloeg hem dood of hij had je al te pakken gehad, iedere dag kregen wij een malariapil deze remde de kwaal af, als je malaria Tropikana  kreeg was je de klos, het was de ernstigste vorm van malaria en was deze niet zonder risico, een rare ziekte, de eerste dag hoge koortsen en de tweede dag niets, met andere woorden het was om de dag raak, met meer kinine tabletten slikken was je naar een week van deze kwaal af.

Rode hond.

Deze kwaal was niet ernstig, maar wel lastig, tegen de avond werd je wat rillerig en kreeg meer last van jeuk, na je gewassen te hebben moest je met een wit papje je gehele body insmeren, het hielp direct, even later liep je als een witte soldaat naar de kantine, de kwaal was op dat moment weg maar ook de jeuk, om de volgende dag alles weer opnieuw te moeten doen, je mocht er mee doorwerken, met een week was de rode hond verdwenen.

Dysentrie.

Buikloop kwam veel voor, het voedsel en de warmte waren dikwijls de oorzaak, veel drinken hielp je eraf, of norit pillen als het te lang duurde, het werd erger als je  Amoebe kreeg, opname in het ziekenhuis was geen zeldzaamheid , wij kregen een nieuwe peloton commandant, deze hebben ze naar Nederland terug moeten sturen, het wilde bij hem in de tropen niet genezen.

Artillerieschurft.

Een weinig voorkomende kwaal, meestal als je niet kon wassen, en met dezelfde kleding moest doorwerken, het leek net alsof je verbrand was door een voorwerp, de volgende dag kwam er een dikke korst op, het advies van de tropen arts was, eerst wassen daarna dermitol poeder erop doen, deze poeder was net uit Amerika gekomen.

Dit waren de meeste kwalen, voor geelzucht, tyfus, cholera, en andere ernstige kwalen werd je in het ziekenhuis opgenomen, wij waren jong konden wel wat hebben, maar van de meeste kwalen hadden wij nog nooit gehoord, en hebben deze goed kunnen doorstaan.

   

rDEN HAAG 29 JUNI

De tweede officixeble veteranendag welke veel groter van opzet was, werd een groot succes. Een perfecte organisatie zorgde ervoor dat alles goed verliep, het mooie weer maakte deze dag tot een feest voor de veteranen en het vele aanwezigen publiek.

Voor de ingang van de Ridder-zaal werden wij begroet door deze twee militairen.

Met het voorrecht om in de Ridder-zaal plaats te nemen.

Waarbij de aan-wezigen kinderen van verschil-lende scholen met hun leraar ook waren uitge-nodigd, zodat de jeugd kennis kon maken met de veteranen, en vragen stelde over onze tropen-tijd, de reactie`s vragen van de kinderen en leraren waren positief.

Uit de toespraken van de Prins en de Minister president hoorde wij de excuses na vierenvijftig jaren van stilzwijgen, eindelijk erkenning, eindelijk positieve geluiden, nu geen media die ons dikwijls negatief had verweten, haast niet begrijpende hoe mensen met mensen omgaan.

Na de toespraken kregen de genodigde een lunch aangeboden waarbij iedereen de verrichtingen van medaille uitreikingen op het Malieveld konden volgen, welke op een groot video scherm werd vertoond.

Na afloop mochten wij plaats-nemen op een tribune waarna het defilxe9 plaats-vond, het was een indruk-wekkende parade, vele 80 jarige veteranen marcheerde voor ons lang , en werden dikwijls klappende en met gejuich begroet. Door het lucht-ruim zagen wij intussen formatie`s vliegtuigen over ons heen vliegen, terwijl de parade gewoon doorgang vond, dit alles was indruk-wekkend en de herrie oordovend.

Zelfs liep in de optocht een veteraan met zijn rollator mee, hij wilde en zou de gehele parade mee-lopen, het was eindelijk mogelijk om je als veteraan aan de bevolking te tonen.

Na afloop van de parade ging iedereen naar het Malieveld om daar de rest het feest te mogen mee-maken, na een kwartier werd het plotseling druk van een grote groep mensen, het bleek dat de Prins in gesprek wilde met de veteranen, Voor mij de kans om deze web-site aan hem te promoten.

Bood ik hem mijn kaartje aan, terwijl de Prins dit kaartje bekeek, kwam zijn reactie, ik heb nog geen klein-kinderen en mijn opa is er niet meer, waarop mijn antwoord was, u blijft kleinkind tot aan u dood toe.

Na de Prins bedankt te hebben bood hij mij zijn hand, en zij misschien ga ik kijken, waarna de be-veiliging nerveus met de Prins verder over het Malieveld met andere veteranen kontakten zocht. Terug kijkende en daarna in gesprek met de jeugd die veelal vragen stelde over onze tropen tijd, was het voor iedereen een zeer geslaagde tweede veteranen dag, nu wetende dat er meer veteranen dagen komen. Zijn er vragen als u mijn site leest aarzel niet.

fredkleij@home.nl

Deze oproep is te lezen via deze link meerdere veteranen geven aan dat wij nog steeds het vergeten leger zijn.

http://home.wanadoo.nl/fransberings/indonesie.htm

Oproep aan onze Koningin Beatrix

De rede van Koningin Wilhelmina op 7 december 1942 (zie: de aanhef van mijn verhaal) was de basis tot het in leven roepen van de Expeditonaire Macht de 7 December Divisie. Deze divisie moest de opdracht, die in genoemde rede is vervat uitvoeren.

Daartoe werd de eerste dienstpichtige lichting van het geboortejaar 1925 nxe1 de bevrijding (1945) opgeroepen.

Naast beroepsmilitairen, vrijwilligers werden nog een paar dienstplichtige lichtingen naar Indixeb uitgezonden (totaal 130.000 man).

Tijdens deze uitzendingen tot en met de overdracht van Ned. Nieuw Guinea hebben  6.224 militairen daar het leven verloren mxe9xe9r dan de Kon.Marine (2900) en de Kon.Landmacht(2300) tezamen in de Tweede Wereldoorlog.

Het zou de Koningin sieren, als zij op 7 september 2006 a.s. op de herdenking in Roermond aanwezig zou zijn, ook zou dat een erkenning zijn van de idexeble inhoud van de rede van haar grootmoeder Wilhelmina op 7 december 1942, ook al is die door omstandigheden niet verwezelijkt.Vooral zal dit een erkenning zijn voor de gesneuvelde militairen en hun nabestaanden, alsmede voor de veteranen, die nxfa nog leven.

De gesneuvelden gaven hun leven voor : "KONINGIN EN VADERLAND"!

H.M." Schitterde" in 2005 wederom door haar afwezigheid, misschien in 2006 ?????!!

=======================================================================================

Doden herdenking 4 Mei :  Op 4 mei worden behalve de gevallenen in WO.2 , ook de gevallenen tijdens andere millitaire conflicten (zoals de politionele acties in Nederlands-Indixeb) en vredesoperaties (zoals in Libanon of Bosnixeb) herdacht.

Passage uit de toespraak gehouden tijdens de eerste veteranendag dd. 29 Juni 2005 door minister Gerrit Zalm, betreffende de Indieveteranen :

De militair is zonodig bereid om zijn leven op te offeren voor de uitvoering van zijn taak en daarmee voor het Nederlands belang. Militairen worden vaak geconfronteerd met ingrijpende gebeurtenissen, waarbij gebruik van extreem geweld kan voorkomen. Velen komen van dergelijke missies beschadigd terug. De aandacht van de overheid, met name voor de psychische schade bij militairen als gevolg van de deelname aan vredesmissies, is laat op gang gekomen. Het zijn met name de Indixeb-veteranen, voor wie het aan tijdige nazorg heeft ontbroken. Zij deden hun plicht, maar vonden bij terugkeer geen erkenning, respect en waardering voor de taken die zij in opdracht van de toenmalige regering uitvoerden. Dat is betreurenswaardig. De regering acht het uit respect voor deze groep Veteranen van belang dit juist op deze dag nog eens te onderstrepen.

Op de Openbare Basisschool Karrepad in de Molukkenstraat te Groningen hield de Indixeb

veteraan, Fred van der Kleij voor de hoogste klas een lezing over zijn drie tropen jaren op Java, na een korte inleiding, toonde een beamer beelden van een door Fred eigengemaakte DVD over zijn jeugd, de militaire opleiding, de bootreis naar Java en het werk wat zij onder de hete zon moesten verrichten, en de terugkeer naar Nederland.

Daarna vertelde Fred zijn belevenissen, over de mooie en minder mooie tijd als chauffeur van een rijdend onderdeel, mede door de vragen van de jeugd, die ook aandachtig luisterde, bleef er van twee uitgetrokken uren weinig over.

De jeugd had van hun leraar veel geleerd over de lange koloniale Indie periode die Nederland als bezetter had vervult, zodat drie groepjes kinderen hun eigengemaakte Power Point presentatie als afsluiting aan de klas lieten zien.

Als slot vertelde Fred zijn verhaal met recht aan, x91x92vertelhetjekleinkinderenx94 want de tweeling Loes en Roos, (kleinkinderen) luisterde aandachtig naar hun opa.

Waarna om 15.00 uur iedereen naar huis ging.

        Een veteraan voor de klas

Verschillende schoolboeken behandelen het onderwerp Indonesixeb. Vaak loopt dit onderwerp van de VOC tot de onafhankelijkheid van Indonesixeb. De meeste boeken vertellen vaak alleen feiten en enkele bronnen, maar leerlingen willen meer weten. Hoe waren de contacten tussen de soldaten en de plaatselijke bevolking? Hoe was het voor de Nederlandse soldaten in een ver en warm land? Waarom gaat iemand net na de tweede wereldoorlog vechten in Indonesixeb? Deze vragen kun je laten beantwoorden door veteraan Fred van der Kleij (78). Op 3 november 2004 gaf hij een lezing aan drie derde klassen (VMBO-T) van het Linde College in Wolvega. Deze lezing was een groot succes! De leerlingen mochten zelf vragen stellen die beantwoord werden door Fred. Na afloop had Fred nog allerlei materiaal mee om te laten zien. Voor de lezing hebben de leerlingen eerst een DVD bekeken over de periode van 1946 tot 1951 in Indonesixeb. Deze, door Fred gemaakte, DVD gaf een prachtig tijdsbeeld en maakte gelijk al veel vragen los bij de leerlingen. Wil je een stukje geschiedenis in de klas en je leerlingen echt iets bijzonders bieden bij het onderwerp Indonesixeb? Neem dan contact op met Fred van der Kleij. Email: fredkleij@home.nl Vragen kun je ook stellen aan Freerk de Hoop, geschiedenisdocent. Email: freerkdehoop@hotmail.com Vragen is ook mogelijk. fredkleij@home.nl

Geplaatst door Fred van der Kleij :: 10:08 :: 16 reacties

Jan :: 08 november 2004 13:17

Leuke website! Erg leerzaam. Ik zit nu in de eerste klas en volgens mij gaan we dit jaar niet met dit onderwerp bezig. ik ga mijn leraar over deze website vertellen!

Fred :: 10 november 2004 14:33 :: e-mail :: website

Heeft deze leerling al met zijn leraar gesproken? Hoe waren zijn reactie`s.
Groeten van een veteraan,Fred.

Nelly van de Laar :: 15 november 2004 11:04 :: e-mail :: website

Beste meneer v.d.Kleij,wat fijn om te zien dat er weer MEER aandacht wordt besteed aan DIT onderwerp,kan’t alleen maar toejuichen.
Hoop dat u het goedvindt,heb link naar uw site geplaatst op www.indoweb.nl in topic darah kedua.
met vriendelijke groeten Nelly.

Tineke :: 07 december 2004 18:50 :: e-mail :: website

Hallo Fred.Weer een erg boeiend verhaal op uw site.Freerk was erg enthousiast over uw les(sen) Ik hoop dat u nog meer lessen kan gaan verzorgen,denk dat dit heel erg leerzaam is. Groeten Tineke.

Tineke :: 07 december 2004 18:57 :: e-mail :: website

Ook heb ik de link van uw site,op mijn site gezet… hopelijk komen er dan nog meer mensen na uw site kijken!!! Heel veel succes ermee. Groeten Tineke.

Dave van Ooijen :: 12 december 2004 15:57 :: e-mail

Beste Dhr. Kleij,
Ik vind het een interessante weblog… k ga er zelf ook 1 aanmaken…

Hoogachtend, Dave

chrisinactie :: 21 januari 2005 12:17 :: e-mail :: website

Wat een prettig te lezen weblog over de geschiedenis. Zal de leerkrachten van de scholen waar mijn kinderen les krijgen er zeker op attenderen. Ook ik zal de link van uw site op de mijne zetten.

lotte :: 27 februari 2005 10:14

heey leuke site en dit is die van mij http://www.dieuwertje.web-log.nl/

Peter Oeloff :: 27 februari 2005 10:23 :: website

ik kom zeker nog eens verder lezen.

Jessica :: 09 maart 2005 09:28 :: e-mail :: website

Hallo meneer van der Kleij Ik vind uw website erg leuk en goed geinformeert!
bedankt voor uw hulp dag Jessica.

A.de Hek :: 05 april 2005 12:40 :: e-mail

Hele mooie website !
groeten van Anton

Juffrouw Ooievaar :: 06 april 2005 13:58 :: website

Zeer interessant.. U heeft ook een prettige manier van schrijven. Ik zie ook alleen maar hele positieve reakties en prachtcijfers bij de keuring van uw log.

Martijn Koster :: 07 april 2005 15:01 :: e-mail

Zeer mooie site Fred! Leest lekker weg en tijdens het surfen naar Nederlands-Indixeb kom je deze web-log al zeer snel tegen. Eigenlijk zouden meer veteranen uw voorbeeld moeten volgen…

groeten Martijn Koster

Tineke :: 01 mei 2005 13:20 :: e-mail :: website

Er zijn veel positieve reacties gekomen! Dat mag ook wel,voor zo’n prachtsite!

Tineke.

A.M.Sulter :: 08 juli 2005 14:54

mijn komplimenten voor de fraaie website.

piet :: 06 november 2005 17:49

Fred als ik je site lees heb jij wel het een en ander meegemaakt. hoop dat veel internetters je site zullen lezen, het is nog maar even en jullie generatie is er niet meer

Het was omstreeks de dertiger jaren dat een agentschap van de Oranjeboom brouwerijen in Den Haag gevestigd was, deze was toen in de Waldorpstraat, bij de Rijswijkse weg. Ik zie het nog zo voor mij, in het midden van het pand, een deur naar het kantoor met een grote dubbele toegangsdeur naar de opslagplaats van bier, een eigen kleine ijsfabriek, waar het water als lange ijsstaven werden ingevroren, dit gebeurde in de nacht, achter deze vriesruimte waren de stallen, waar de paarden in eigen ruimtes beperkt rond liepen. Vanuit dit depot, werd in Den Haag Scheveningen, Voorburg en Rijswijk bezorgt, dit alles geschiede met paarden en wagens, de bezorging was, zonder bestellingen vooraf, met de kar volgeladen ging men door een wijk, en stopte voor het cafxe9, winkel, of viszaak, de bezorger vroeg dan aan de eigenaar wat deze wilde hebben, de bezorgers hadden aan pils en ijs voldoende in voorraad, losse flesje meestal voor de vishandel of winkel, en fust (tonnetje) bier was meestal voor het cafxe9, het ijs werd bewaard in zinken kist, waar de lange staven ijs s`morgens werden opgeslagen, met een kort mes hakte men rondom een groefje in de staaf, waarna deze gemakkelijk doormidden brak, en op het nekkie (schouder) bracht de koetsier de opgegeven bestelling naar binnen. Ik zie het nog voor me, dat ik als jongen (woensdag middag) op de bok mee mocht, hoe mijn vader een aantal flesjes bier onder beide armen en met volle handen kans zag om met een flesje te jongleren, en vloog het soms twee of driemaal rond en door de lucht voor hij dat ene flesje weer opving. Mijn moeder heeft wel eens verteld dat mijn vader in zijn werk wel eens een geintje uithaalde, met een tweede koetsier naast hem op de bok, zij hij tegen zijn maat, we zullen die stratenmakers die verderop aan het werk waren, eens even laten schrikken, waarna hij de teugels aantrok en met de zweep een tik op het achterwerk van de paarden gaf, en zo vloog hij dan met de wielen van de kar vlak langs de stratenmakers, die natuurlijk schrokken van de herrie en het vlak langs de zojuist bestrate, gedeelte vlogen, alleen wat zij naschreeuwde zijn wij nooit aan de weet gekomen, wel was het zo dat mijn vader stopte en de makers een pilsje gaf, en was het ijs snel ontdooid, ach er was toen ook nog wel wat meer tijd om te stoppen en een praatje te maken, na dit voorval en de flesjes leeg waren gingen de stratenmakers weer aan het werk en vervolgde mijn vader en zijn maat weer hun weg, maar nu druk pratende over dit geintje. In een stille straat mocht ik dan de leidsels overnemen, en met de zweep in de hand, een klein tikkie geven op de twee achterwerken, die vrolijke heen en weer wiegelde, dan was ik liever alleen, zonder mijn oudere broer, en hoefde ik niet te delen, het was voor ons een hele mooie tijd. Over de paarden hoorde wij wel aparte verhalen, met een paard hadden zij dikwijls problemen, als het paard geen zin had bleef hij staan, wat ze ook wilde, een helder idee kwam bij mijn vader in zijn bolletje, een paar kranten in de brand onder het paard zijn buik, ze dachten, nu zal die knol wel lopen, "mis" een paar stappen verder stond het paard weer stil, ten einde raad een bosje peen voor de bek was de uitkomst, en als het paard merkte dat ze terug ging naar de Waldorpstraat, dan wilde hij wel. Ik hoorde mijn vader nog zeggen, de jaren op de bok waren het mooiste, je had altijd leven voor je, en een brok natuur, en je sprak er altijd mee. Maar de tijd stond niet stil, de techniek zorgde ervoor dat in die tijd de eerste T Fordje zich op de weg vertoonde, het Agentschap kocht met tussenpose dit merk waarbij de eerste bestel wagens met de naam Oranjeboom, vrolijk door de stad reden, wat was voor de koetsier het verschil, om te moeten lessen, en examen te doen, het was een hele grote verandering, steeds meer autorijden, en je trouwe paarden langzaam te zien verdwijnen, voor mij zullen velen stiekem hebben zitten huilen, toen de laatste paarden weg moesten. Voor mij als jongen was het feest, en mocht met mijn vader mee in de cabine, alleen met de opmerking, kom niet aan de versnellingspook, want meestal bleef de motor draaien, om dan weer naar het volgende adres te rijden, de lucht die je opsnoof van de auto was geheel anders als in die mooie tijd op de bok met de paarden voor je, vooral als een paard zijn staart omhoog haalde en de drollen op de grond vielen, de verse lucht die er vanaf kwam, was niet te vergelijken met de stank die een auto geeft. Als ik soms nog een paar drollen op straat zie liggen (zeldzaam) dat gaat mijn gedachte terug naar de paarden en denk aan de bok leidsels en de zweep. Ook vertelde mijn moeder, dat op oudjaar avond in de Schouwburg van Den Haag mijn vader aanwezig moest zijn om een vat bier aan te slaan. Op die avond werd het bekende stuk van Thomasvaar en Pieternel opgevoerd, alleen tijdens de wisseling van het oude naar het nieuwe jaar, vond dit toneel stuk plaats, op het toneel waren stoelen tafels en geplaatst, waarop een rijk uitgestalde maaltijd te bewonderen was, tijdens het toneelspel nuttigde alle spelers zich aan deze grandioos verzorgde maaltijd, en werd het Oranjeboom bier rijkelijk door mijn vader getapt, en genoot hij natuurlijk ook van al deze heerlijkheden. Een paar keer heeft mijn vader dit mogen doen, wand het ging bij toerbeurt, zodat de andere personeels leden van het Agentschap dit ook konden beleven. Ondanks dat mijn vader graag thuis was, heeft hij dit als een uitje mogen beleven. Later begrepen wij nadat het Agentschap was overgenomen, diverse mensen van betrekking zijn veranderd, en heeft ook mijn vader ontslag genomen, en dat na 17 jaar werken, ander bazen andere eisen. Maar heeft mijn vader het in het oude agentschap het best naar zijn zin gehad.

Mijn vader zit geheel links, bovenop een krat bier, met zijn collega`s, achter de paarden, de hoofdingang, links een groot raam, daar was het kantoor van het Agentschap van de Oranjeboom. Vragen is ook mogelijk. fredkleij@home.nl

Ik heb het verslag over Nederlands – Indixeb gelezen op internet !
Ik wou u hiervoor even bedanken, want ik heb veel gehad aan deze informatie,
en nu kan ik me beter inleven in het perspectief dat de mensen in die tijd
hebben gehad !
Voor school kan ik nu een mooi Praktische Opdracht maken over dit onderwerp.
Nogmaals : Hartelijk dank !
mvg Ellen

Hoi Fred,

Wij hebben u site bij onze site gelinkt.

Het zou fijn zijn als u ons ook zou linken.

U heeft een mooie site met leuke informatie van Den Haag.

Met vriendelijke groet,

Haagse Bunker Ploeg. 

Hallo Meneer van der Kleij,

De bedoeling is dat ik voor mijn opleiding een artikel schrijf over de
Tweede Wereld Oorlog. Ik wist niet waarover ik dit zou doen, maar toen mijn
opa een aantal maanden terug overleed, werd er een
dagboek en andere documenten van hem gevonden over zijn diensttijd in Indixeb.
Naar aanleiding daarvan en de negatieve ervaringen die hij gehad heeft, wil
ik graag mijn artikel over de oorlog in Indixeb schrijven, en dan gericht op
kinderen. Ik wil met name aandacht besteden aan hoe de oorlog begonnen is en
wat de Nederlandse jongens er hebben meegemaakt, en wat er na die tijd in
Nederland gebeurde. Ik ken nu alleen het verhaal van mijn opa ( die dus
negatieve ervaringen heeft met de thuiskomst en de tijd erna ), en wil toch
meer te weten komen, om zo een objectief artikel te kunnen schrijven. Ik wil
met het artikel de aandacht vestigen op de de oorlog die in Nederlands-
Indixeb is gevoerd, omdat naar mening kinderen hier heel weinig over weten,
net als ik trouwens…..
Ik hoop dat ik het u zo duidelijk heb kunnen maken, en ik hoop tevens dat
dit artikel ook voor u een teken is dat de oorlog in Indixeb meer aandacht
krijgt, ook naar de kinderen tegenwoordig toe!

Met vriendelijke groetjes, Linda.

Hallo best meneer Fred. Een poosje geleden ben ik al eens op uw web-log
beland omdat u een reactie had gegeven op een logje van mij. Ik had u
destijds geschreven dat ik nog een keertje langs zou komen om het hele
verhaal te lezen. Inmiddels ben ik daar nog steeds niet aan toe gekomen en
ga dit nog zeker doen.
Wat wil nu het toeval. Ik heb een dochter van 16 jaar en die moet voor
haar eindexamen een profiel werkstuk schrijven.
Vorig jaar moest ze twee onderwerpen opgeven en had dus gezegd dat ze een
werkstuk wilde schrijven over een bepaald land of een werkstuk over mode.
Begin van dit schooljaar moest ze definitief haar gekozen onderwerp
opgeven.
Ze besloot om en land te kiezen waar Nederland een band mee heeft en
verder moest dat land ook beschikken over veel cultuur een rijkelijk
verleden en moest aantrekkelijk zijn voor de toeristen industrie.
Ze wil immers een opleiding gaan volgen in de toeristen branche.
Ze vroeg aan mij of ik een land wist om over te schrijven en meteen kwam
Indonesixeb bij mij op.
Ik heb een tante die daar vandaan komt en de verhalen van de emigratie in
de jaren 50
vond ik altijd erg boeiend.
Ik weet nog niet hoe ze precies haar werkstuk vorm gaat geven maar zou ze
eventueel uw hulp mogen inschakelen? Mag ik haar contact met u laten
opnemen als dit mogelijk is?
Zoals ik al zei moet ze ook schrijven over het verleden( een stuk
geschiedenis moet er verwerkt worden in haar profiel werkstuk) en nu dacht
ik dat uw ervaring van onschatbare waarde is voor haar.
PS natuurlijk moest Mam eerst de kolen uit het vuur halen(LOL)
Daar heb je immers moeders voor. Zelf is ze namelijk te verlegen en een
beetje te bescheiden om zomaar hulp te vragen aan een wild vreemde.
Groetjes en ik wens u een hele fijne dag,
Corina

Mails van vragen over de site

Hallo meneer Fred een tijdje geleden heeft mijn moeder contact met U gezocht.

Ik zou graag contact met U hebben.

Ik moet van school mijn profiel werkstuk afmaken .

Het heeft lang geduurd voordat ik precies wist hoe ik hieraan vorm moest gaan geven.

De leerkracht op school kon hier ook geen duidelijk antwoord op geven, ik heb regelmatig om hulp gevraagd maar er was niet echt sprake van een duidelijke communicatie .

Eerst mocht ik in mijn werkstuk geen stuk over de tweede wereldoorlog verwerken want dan zou ik teveel aan info hebben maar nu vandaag kreeg ik de opdracht om er wel degelijk een stuk over de vergeten oorlog( zoals u dat zo mooi omschrijft) in te verwerken.

U snapt het al hierbij zou ik graag wat hulp van U krijgen.

Is het mogelijk dat Ik U bijvoorbeeld even bel?

Met vriendelijke groet

Gwendolyne

.

  Ik heb even vluchtig gekeken naar je website (drukL) en ziet er prachtig uit.

Ik zou je best willen helpen alleen hoe?

Ik wil je verhaal/website ook zeker publiceren op mijn website.

Ik maak dan een speciale hoek op de site met een overzicht als op jouw website

Er komen dagelijks veel bezoekers, ook uit Nederland. Dat zou een reden kunnen zijn. Maar dat moet je zelf beslissen

Ik hoor wel wat ik kan doen.

Met grote groet

Fred V.

Ik kwam die site bij toeval tegen Fred,als jij er wat mee kan doen is dat toch goed,ja ik heb die site van jou al meerdere malen bekeken.

Je schevenings is nog perfect.

Gr.Gerard. (een Schollekop)

Hoi Fred ik zat te kijken op de site over de Red Tax maar mijn opa jaap heeft ook altijd taxi gereden bij de Red Tax

Misschien vind je het leuk dat ik reageer op je site.

En dan verder misschien zegt de naam Mevr. en meneer Bos je ook wel iets die hebben altijd in de kantine gestaan bij de Red Tax

Later mijn vader en moeder Wim en Cobie

Ik hoop dat je hier wat aan hebt gr Agatha

Bedankt voor je advies. Ik heb inmiddels contact met een administrateur van
de verbindingstroepen in Batavia en Tandjong Priok die mij meer kan
vertellen
Met vr groeten
Marcel

Dag Fred,

Mooie site heb je. Weer wat te lezen. Groeten,

Luc.

Geachte Heer Kleij Gisteren werd ik er op gewezen ,dat er heel veel over Indixeb  te lezen is op de p.c Ik heb uw stuk ook helemaal gelezen.

Het blijft altijd in mijn gedachten, daar mijn broer  Piet is gesneuveld, in Kedire op 20 febr:1949

Er is altijd ,n  dierbare herinnering aan hem , hij was ouder als ik, en nu je steeds ouder wordt gaan je gedachten  er veel naar uit!!

Dit wou ik even laten weten.

Met vriendelijke groeten

Mevr de W,

Hallo Fred.

Zag in het Eindh. Dagblad je web adres heb er even in gesnuffeld is erg goed, en ga er zeker eens goed in kijken. Toen de oorlog begon was ik nog pas 4 en ik kan me toch nog wel veel herinneren ondanks dat ik in een heel klein dorpje woonde in Gelderland op 2 km van de Duitse grens.

Nog veel plezier met je website.

Willemien

dat is hem juist wat ik onder aandacht wil brengen , dat wat niet met
regering  of juist wel  en met politiek te maken heeft , maar met gevoel,
beetje verwarrend, maar op de site mis ik juist het "gevoel"
van toen en nu ,
het onbegrip van de regering en  de rare dingen van de politiek. het gevoel
wat daarbij hoort, mag je zelf niet op je site zetten, krijg je problemen
mee echt waar (politiek is zwaar), ik mag dat wel en de link naar de site
gaat er vanzelfsprekend bij.
groetjes bibi

Beste meneer van der Kleij,

Ik wil u even complimenteren voor uw mooi opgezette site. Ben zelf 4 jaar soldaat geweest bij het 44epantserinfanterie bataljon en het 11e garde grenadier. Ik vindt het zeer belangrijk dat mensen leren over de geschiedenis en ben blij dat er mensen zijn die die kennis ook willen overbrengen. Het is belangrijk dat er geleerd wordt van het verleden. Al vraag ik me vaak af we dat wel doen! Na die 4 jaar dienst en nu 3 jaar burger te zijn geweest, wil ik weer terug keren (hoewel er veel mensen zijn die mij voor gek verklaren om in deze tijd terug naar het leger te gaan). Jij en ik weten "het is een vieze taak maar iemand moet het doen" toch? Ik wens u verder succes met uw site, uw leger is niet vergeten al lijkt het er vaak wel op. Met zeer vriendelijke groet, Steven.

Geweldig, ik heb vertel het je kleinkinderen ook gelezen hoor!
Ik ga ze gewoon alletwee linken, ben het met u eens dat zoveel mogelijk
mensen moeten horen wat er gebeurt is uit de monden van degenen die het
mee gemaakt hebben, voor dat dit te laat is!
Vriendelijke groeten
Simone

Goedenavond,
ik ben al enige malen op uw web-site komen kijken, en lees uw verhalen graag.
volgens mij is dit een stuk oorlog dat een beetje vergeten word, voor veel mensen van mijn leeftijd houd de kennis van de oorlog op bij 1945.
Ik probeer op mijn web-log spullen uit de tweede wereld oorlog te laten zien, en ik wilde u vragen of ik dit web-log zou mogen linken op mijn weblog.
wo2verzameling.web-log.nl
Ik denk namelijk dat dit een geweldige aanvulling is!
Vriendelijke groeten,
Simone v.d. M

Hallo Fred van der kleij,

ik ben al enige malen op uw website komen kijken, en lees uw verhalen graag. Op de open dagen KL heeft u mij een papiertje gegeven met deze website er op bedankt daar voor. ik heb zoals u mij gevraagd heeft een kopie aan mijn commandant gegeven. Zodat meer mensen deze site kunnen bekijken ik hoop dat u meer bezoekers krijgt.

m.v.g Sander W.

Hoi Fred,

ik ben al enige malen op uw website komen kijken, en lees uw verhalen graag.

Het zou fijn zijn als u ons ook zou linken.

Met vriendelijke groet, Haagse Bunker Ploeg

Geachte meneer van der Kleij,

Ik ben Maryan (17 jaar). Ik zit op de middelbare school (Havo-4).

Omdat er zo weinig bekend is over deze periode uit de Nederlandse geschiedenis hebben we van school de opdracht gekregen om een eigen onderzoek te doen over de politionele acties van het Nederlandse leger in Nederlands-Indixeb en hun oorlogsmisdaden.

Ook al is uw site gericht op kinderen, het heeft mij ook geholpen met mijn werkstuk.

Als u tijd heeft, zou u de volgende vragen voor mij kunnen beantwoorden:

1. Hoe verging de inlandse bevolking en de Nederlands-Indische bevolking?

2. Wat was het standpunt(en) van de Nederlandse regering over die politionele acties?

Ik wil u alvast hartelijk bedanken en hoop gauw iets van u te horen.

Met vriendelijke groeten,

Maryan A.

Hallo Fred,

Nu werkt de link wel. Ik moet zeggen dat ik met bewondering weer eens door je site ben gegaan en zie hoe enorm je aan het uitbreiden ben gegaan zeg. Dit videofragment is ook erg goed. Wel ben ik benieuwd wat de mevrouw je verder te vertellen had over de opzet van de tentoonstelling en wat haar reden was om maar de Nederlandse militairen te vergeten  plaatsen op de tentoonstelling.

Verder geweldig Fred.

marianne

Hallo Fred

Ik ben leo V. uit Bruinisse en ik ben voor mijn schoonvader( L de Jonge) op zoek naar alles over Indixeb 1 Oktober 1946 3_10 RI

Kan jij me vertellen waar ik zoiets verder kan vinden ik zou schoonvader er veel plezier mee doen

Graag zie ik je antwoord tegemoet, vriendelijke groeten Leo.

Geachte meneer van der Kleij,

Ik heb via een vriendin uw emailadres gekregen.

Ik ben Khadija (17). Ik zit in klas 4 Havo op de Wateringse Veld College in Den Haag.

Ik moet ook van school een onderzoek doen over de politionele acties en oorlogsmisdaden.

Mijn vragen zijn:

1. Wat zijn oorlogsmisdaden?

2. En waren er sprake van oorlogsmisdaden tijdens de politionele acties van de Nederlands leger in Nederland-Indixeb?

3. Wat deed de Nederlands leger precies voor de inlandse bevolking en de Nederlands-Indische bevolking?

4. Wat vond u van de politionele acties?

5. Hoe werden de Nederlands leger door de bevolking behandeld?

6. Wat waren de standpunt(en) van de Nederlands regering?

7. Had de Nederlands regering dit ook anders kunnen oplossen?

8. Hoe werd gereageerd op de terugkomst van de Nederlands leger in Nederland?

Wilt u zo uitgebreid mogelijk uitleggen alstublieft?

Heel erg bedankt alvast en hoop gauw iets van u te horen.

Met vriendelijke groeten,

Khadija A. Mohammed

.

Beste meneer van der Kleij,
Wij zijn Jiske, Maud en Yara uit groep 8 van basisschool de Muze in
Nijmegen.
Wij hebben een Wikipedia gemaakt over Nederland na de 2e wereldoorlog. Wij
wilden vragen of u er misschien iets op zou willen zetten?
www.seedwiki.com/wiki/nederland_na_de_2e_wo/nederlands-indie
Het lukt ons niet om het zo te maken dat u het gewoon kunt aanklikken, maar
u kunt wel dit kopixebren en in de adresbalk plakken. 

Met vriendelijke groeten,

     Jiske,Maud en Yara.

Hello Fred

Jan Dirk Kaptein was a brother of my Opa (Dirk Kaptein).  He was born Aug 25, 1909 in Aalanderveen and died Oct 24, 1992 in Leeuwarden.  I am searching my family tree and one of my uncles told me that Jan Kaptein was jailed because of his political beliefs.  I thought something might be on the internet.  My Opa (Dirk Kaptein) also went to America to escape the army but they brought him back?  This is not something that my family talks about…. so I am trying to find information if there is some.  I wondered if there was a prisoner list from Den Haag in 1942, I think that is when he was in jail.

Thank you for serving in the war!

Janet Stoll (Kaptein)

.

Die 130.000 Nederlandse militairen die tijdens het bevrijden van de
oorlogslachtoffers geen naam krijgen, zijn dat dezelfde militairen
waartoe
u behoorde en waarvan er 6200 zijn gesneuveld?
Was u en de uwen dan bezig met het bevrijden van die duizenden
oorlogsslachtoffers uit WO ll?

Met vriendelijke groet,
Johan van K.

Hallo Fred,

Afgelopen week heeft mijn klas de toets over Indonesixeb gehad. Deze werd opvallend goed gemaakt! Vooral de vragen over Nederlands-Indixeb werden door iedereen goed beantwoord. Zoals ik al zei hebben wij als docenten de dag enorm leuk en leerzaam gevonden. Het vragenuurtje over de Tweede Wereldoorlog in klas 3 is volgens mij ook voor herhaling vatbaar.
Een prettig weekend!
Met vriendelijke groet,
Freerk

Beste Mr vd kleij !

Ik heb het verslag over nederlands – Indixeb gelezen op internet !
Ik wou u hiervoor even bedanken, want ik heb veel gehad aan deze informatie,
en nu kan ik me beter inleven in het perspectief dat de mensen in die tijd
hebben gehad !
Voor school kan ik nu een mooi Praktische Opdracht maken over dit onderwerp.

Nogmaals : Hartelijk dank !
mvg Ellen V. ( Apeldoorn 16 j )

Hallo Fred,

Leuk iets van een Indixeb veteraan te horen. Bij de BOSS-Eindhoven ken ik er ook een aantal en zelf ben ik in Soerabaja geboren.

Ieder site met informatie "voor de kleinkinderen" en helaas ook voor veel meer volwassen kikkerlanders is wat mij betreft waardevol en zal ik graag bij de links opnemen.

Groeten,

Ed S.

Geachte heer van der Kleij
Ik vond uw versie van de geschiedenis ophelderend en ontroerend. Mijn vader, Jan van Ast van Rotterdam, was er ook in die tijd maar wou er nooit over spreken en is al in 1965 overleden in Zuid-Afrika.  Ik zou graag meer willen weten, waar hij was, zijn ervaringen enz. maar ik weet niet waar ik mij moet richten. Misschien kunt u mij verwijzen naar personen of documentatie die mij verdere inlichting kunnen verschaffen?
Bij voorbaat dank.

Met vriendelijke groet

Christiaan van A.

Geachte heer Kleij.

Mijn naam is Coen B.

En mijn vraag is : mijn vader die 38 jaar geleden is overleden. hij was ook van 1926

Heeft ook in Indixeb gezeten als rij instructeur.???

Dat is het enige wat ik weet.

Weet U misschien een boek die ik kan kopen om wat meer te weten te komen over zijn leven daar.

Alvast bedankt.

Coen Bosman.

Hallo Fred,

Voor wat betreft de Indixeb ervaringen had mijn vader vroeger thuis wel wat stoere verhalen maar hij wilde of kon er nooit over praten. Wel heeft hij nog de Rimboe koerier en bezocht ook wel herdenkingsbijeenkomsten in Zuidlaren en later in Assen , maar de laatste jaren niet meer.

Dat verhaal over dat kistje kwam mij bekend voor. Mijn vader heeft zijn Indixeb ervaringen wel een keer opgeschreven en dat bewaart hij in een kistje of kluis, dat wij -zijn  2 zoons- pas na zijn dood te lezen krijgen.

Hij is nog nooit een groot prater geweest maar nu is er amper nog met hem te communiceren. Hij is na 5 minuten moe, hoort ondanks zijn gehoorapparaat bijna niks meer zodat je elk woord 5 keer moet herhalen. Dus met hem hierover nog eens praten zal niet gaan.  Verwacht ook niet dat hij eens met jou gaat bellen. Maar ik zal zeker het een en ander uitprinten want lezen kan hij nog wel.

Ik zal je t.z.t. laten weten wat hij ermee aan wil.

Maar afgezien daarvan is het voor mij en mijn broer bijzonder plezierig om op deze manier persoonlijke ervaringen te lezen.

Natuurlijk zijn ook wij wel op zoek gegaan naar informatie over de periode die toch een grote impact op hem moet hebben gemaakt

maar veelal is dat meer "geschiedkundig".

Nogmaals bedankt en je hoort nog van me   groet,    Klaas R.

Beste meneer van der Kleij.

Met interesse heb ik het verhaal van ‘Het Vergeten Leger’ gelezen op de website ‘geschiedenis voor kinderen’.

Mijn vader (ondertussen 81) is ook als O.V.W. in Nederlands Indixeb geweest.

Hij is als een van de eersten op 3 oktober 1945 met de "Stirling Castle" van uit Engeland naar Java vertrokken. Ook hij is chauffeur geweest.

Ik schrijf af en toe verhaaltjes en ik denk er al heel lang over om over zijn reis en verblijf op Java en later Sumatra een verhaal schrijven, maar weet niet of het mij ooit lukt er een chronologisch verhaal van te maken, want ik ben geen echte schrijfster en er ontbreken nogal wat details.

Ik weet het – de tijd dringt, want er is nog maar een handje vol veteranen en de groep die alles heeft meegemaakt word steeds kleiner.

De belangstelling komt ook door mijn eigen dochter zij studeert aan de Pabo en werkt veel met (jonge) kinderen.

Al heel haar leven heeft ze veel belangstelling voor opa’s verhaal en foto’s uit Indonesixeb.

Misschien dat zij op deze manier als toekomstig lerares ook ooit kan zorgen dat deze verhalen niet vergeten zullen worden.

Ik wilde U dit gewoon even laten weten.

Met vriendelijke groeten ‘Melancholy’

BEDANKT, Veteraan.

Fred, ik ga van het weekend gelijk eens neuzen.

Mijn lijfspreuk is:niet geschoten is altijd mis.

Dus elke tip zoek ik ook tot op de bodem uit.

Mocht ik iets vinden dat mij verder helpt dan hou ik U op de hoogte, als U dat interessant vindt?

Verder de hartelijke groeten van Aart de K.

Dear Mr.Fred,how are you.
My Name Agus Sutedja From Indonesia (Oost Indies),born
1961.I saw your personal website in internet,it’s very
interesting.I have interested of history,especially
about World War II and East Indies.Here with I sending
for you several foto about "Operatie Kraai", Tweede
Politionalle Aktie in Jogyakarta December 1948.I hope
you interest, and I wish your replay.
Best regard,Agus Sutedja

‘Heb je wel eens een Veteraan in de klas gehad?’

Nee [62.7%]
Ja [37.3%]

Stemmen: 75

Vergeet niet de nieuwe poll in te vullen!

Beste bezoekers van deze web-site, het doet mij groot genoegen veel reacties en vragen van de jeugd, maar ook van ouders te mogen ontvangen, om vragen te kunnen beantwoorden, heb ik het voorrecht dit nog steeds te kunnen doen.

Alle vragen zijn opgeslagen, op vele A4tjes , inmiddels genoeg om deze in een boekwerk op te slaan.

Enkele vragenstellers kwamen terug, waarna goede mail contacten werden gemaakt.

Om jullie een idee te geven van het totaal aantal bezoekers, geef ik nu wat cijfers door.

Een dag hebben 462 bezoekers de web-site bezocht, waarvan 47 Max online aan het lezen waren, er zijn nog wel meerdere uitschieters geweest, van meer dan 200 op een dag.

Het totaal aantal bezoekers is nu al boven de 45.000.

Op deze oude web-site is het gastenboek niet meer te openen, deze is in 2002 door een student voor mij geplaatst, http://ftp.castel.nl/~kleig04/ 

Later heeft Freerk de Hoop, een jonge geschiedenis leraar deze overgezet naar deze veel bezochte www.vertelhetjekleinkinderen.tk 

Het is de bedoeling deze web-log als boek uit te brengen, een eerder idee van Freerk de Hoop, terwijl mijn dochter het zonder mijn medeweten als verrassing wilde aanbieden, de reden was dat ik het aan haar voorstelde, waarna zij aangaf het beter zou zijn om het met zijn driexebn te doen.

Wanneer de eerste drukwerk van de pers komt is nog onbekend, als er een datum hiervan bekend is, komt het in de site te staan.

Dit zijn de cijfers van deze web-log statistieken

Totaal aantal pageviews:          45.751

Gemiddels per maand                 1.989

Totaal aantal unieke bezoekers 15.313

Gemiddel per maand                      666 

Fred bedankt iedereen voor zijn (meerdere) bezoek, zijn er vragen, het is nog steeds mogelijk, hartelijke groeten van een veteraan, Fred van der kleij.

Fredkleij@home.nl          

                                                                         DALEN 1 Juli 2006

Op zaterdag 1 Juli 2006 hield de gemeente Dalen haar 12de veteranendag. Met ondersteuning van de Provincie Drenthe, De gemeente Coevorden en De Landmacht.

De bijeenkomst vond plaats in een grote Tent, waarbij het SHANTY KOOR de muzikale begeleiding verzorgde.

Opening voorzitter L. Groefsema. Diverse sprekers waaronder ds.W.Wijbenga (Indixeb veteraan).

 

Vertrek naar het Monument

Muzikale omlijsting: Garde Grenadiers en Jagers

Toespraken door burgerlijke-

en militaire autoriteiten

Declamatie door mw. A.G.Steenstra

                           

De tekst.   

Vlaggenparade

kranslegging 

Defilxe9 langs het monument

Na afloop kregen wij een Nasimaaltijd in de tent, met op de achtergrond het Sjanty koor, het was gezellig, ontdankst de warme dag was het in de tent goed uit te houden. Na het in ontvangst nemen van de lunch, nam iedereen afscheid, het was een geslaagde dag.

Wat wij in drie tropenjaren aan kwalen hebben meegemaakt.

Het eerste wat wij moesten doen was rustig werken, acclimatiseren, aan de 35 graden waaraan je moest wennen, iedere dag 35 graden, in de avond de temperatuur langzaam naar 25 graden afzakte, je merkte het aan alles, het snelle lopen hadden wij gauw afgeleerd veel drinken was het advies 5 liter vocht per dag, als je aan het werk was stroomde de druppels zweet over je body, in het begin veegde je alles af, later lied het lopen, er was geen beginnen aan.

Ringworm.

Over kwaaltjes en ziektes gesproken, we kregen nieuwe en voor ons onbekende kwalen, en ja ze kwamen gratis, een van de eerste was de ringworm, mooie ronde rode ringen op je body en deze kwamen op de lastigste plaatsen het eerst te voorschijn, onder je armen in de lies, en rondom op je gordel, het veroorzaakte veel jeuk, de arts gaf Japanse jodium, en de raad eerst je te wassen, en waar de ringen zaten in te smeren met een kwastje, de jodium branden als een vuurtje, zwaaiende met een stuk karton poogde je afkoeling te vinden, om dan even daarna te ontdekken dat het vel eraf viel, vooral je liezen hadden het te verduren, en dat moest twee keer per dag, na een paar dagen zag je gelukkig het aantal ringen snel minderen, maar er waren ook jongens waar de ringworm naar binnen sloeg, als het zover was werd je opgenomen in het ziekenhuis, herinner mij een sergeant die het heel erg kreeg en een pokdalig gezicht ervan heeft overgehouden.

Apepokken

Deze kwaal had veel weg van ringworm, alleen kreeg je het onder je armen en in de liezen, het was weer de Japanse jodium die de kwaal deed verdwijnen, sommige jongens stonden te vloeken als zij de smet plekken insmeerde, het branden erg, en in het werk met de hitte was het de jeuk waar je last van kreeg.

Malaria.

Iedereen kreeg malaria, die kleine krengen wisten je te vinden, en in de stad was je verplicht voor zonsondergang je mouwen van je jas  naar beneden te doen, de militaire politie hield toezicht, voor het donker werd moest je de klamboe neerlaten boven je bed, toch zat er wel eens een muskiet in de klamboe, of je sloeg hem dood of hij had je al te pakken gehad, iedere dag kregen wij een malariapil deze remde de kwaal af, als je malaria Tropikana  kreeg was je de klos, het was de ernstigste vorm van malaria en was deze niet zonder risico, een rare ziekte, de eerste dag hoge koortsen en de tweede dag niets, met andere woorden het was om de dag raak, met meer kinine tabletten slikken was je naar een week van deze kwaal af.

Rode hond.

Deze kwaal was niet ernstig, maar wel lastig, tegen de avond werd je wat rillerig en kreeg meer last van jeuk, na je gewassen te hebben moest je met een wit papje je gehele body insmeren, het hielp direct, even later liep je als een witte soldaat naar de kantine, de kwaal was op dat moment weg maar ook de jeuk, om de volgende dag alles weer opnieuw te moeten doen, je mocht er mee doorwerken, met een week was de rode hond verdwenen.

Dysentrie.

Buikloop kwam veel voor, het voedsel en de warmte waren dikwijls de oorzaak, veel drinken hielp je eraf, of norit pillen als het te lang duurde, het werd erger als je  Amoebe kreeg, opname in het ziekenhuis was geen zeldzaamheid , wij kregen een nieuwe peloton commandant, deze hebben ze naar Nederland terug moeten sturen, het wilde bij hem in de tropen niet genezen.

Artillerieschurft.

Een weinig voorkomende kwaal, meestal als je niet kon wassen, en met dezelfde kleding moest doorwerken, het leek net alsof je verbrand was door een voorwerp, de volgende dag kwam er een dikke korst op, het advies van de tropen arts was, eerst wassen daarna dermitol poeder erop doen, deze poeder was net uit Amerika gekomen.

Dit waren de meeste kwalen, voor geelzucht, tyfus, cholera, en andere ernstige kwalen werd je in het ziekenhuis opgenomen, wij waren jong konden wel wat hebben, maar van de meeste kwalen hadden wij nog nooit gehoord, en hebben deze goed kunnen doorstaan.

   

rDEN HAAG 29 JUNI

De tweede officixeble veteranendag welke veel groter van opzet was, werd een groot succes. Een perfecte organisatie zorgde ervoor dat alles goed verliep, het mooie weer maakte deze dag tot een feest voor de veteranen en het vele aanwezigen publiek.

Voor de ingang van de Ridder-zaal werden wij begroet door deze twee militairen.

Met het voorrecht om in de Ridder-zaal plaats te nemen.

Waarbij de aan-wezigen kinderen van verschil-lende scholen met hun leraar ook waren uitge-nodigd, zodat de jeugd kennis kon maken met de veteranen, en vragen stelde over onze tropen-tijd, de reactie`s vragen van de kinderen en leraren waren positief.

Uit de toespraken van de Prins en de Minister president hoorde wij de excuses na vierenvijftig jaren van stilzwijgen, eindelijk erkenning, eindelijk positieve geluiden, nu geen media die ons dikwijls negatief had verweten, haast niet begrijpende hoe mensen met mensen omgaan.

Na de toespraken kregen de genodigde een lunch aangeboden waarbij iedereen de verrichtingen van medaille uitreikingen op het Malieveld konden volgen, welke op een groot video scherm werd vertoond.

Na afloop mochten wij plaats-nemen op een tribune waarna het defilxe9 plaats-vond, het was een indruk-wekkende parade, vele 80 jarige veteranen marcheerde voor ons lang , en werden dikwijls klappende en met gejuich begroet. Door het lucht-ruim zagen wij intussen formatie`s vliegtuigen over ons heen vliegen, terwijl de parade gewoon doorgang vond, dit alles was indruk-wekkend en de herrie oordovend.

Zelfs liep in de optocht een veteraan met zijn rollator mee, hij wilde en zou de gehele parade mee-lopen, het was eindelijk mogelijk om je als veteraan aan de bevolking te tonen.

Na afloop van de parade ging iedereen naar het Malieveld om daar de rest het feest te mogen mee-maken, na een kwartier werd het plotseling druk van een grote groep mensen, het bleek dat de Prins in gesprek wilde met de veteranen, Voor mij de kans om deze web-site aan hem te promoten.

Bood ik hem mijn kaartje aan, terwijl de Prins dit kaartje bekeek, kwam zijn reactie, ik heb nog geen klein-kinderen en mijn opa is er niet meer, waarop mijn antwoord was, u blijft kleinkind tot aan u dood toe.

Na de Prins bedankt te hebben bood hij mij zijn hand, en zij misschien ga ik kijken, waarna de be-veiliging nerveus met de Prins verder over het Malieveld met andere veteranen kontakten zocht. Terug kijkende en daarna in gesprek met de jeugd die veelal vragen stelde over onze tropen tijd, was het voor iedereen een zeer geslaagde tweede veteranen dag, nu wetende dat er meer veteranen dagen komen. Zijn er vragen als u mijn site leest aarzel niet.

fredkleij@home.nl

Deze oproep is te lezen via deze link meerdere veteranen geven aan dat wij nog steeds het vergeten leger zijn.

http://home.wanadoo.nl/fransberings/indonesie.htm

Oproep aan onze Koningin Beatrix

De rede van Koningin Wilhelmina op 7 december 1942 (zie: de aanhef van mijn verhaal) was de basis tot het in leven roepen van de Expeditonaire Macht de 7 December Divisie. Deze divisie moest de opdracht, die in genoemde rede is vervat uitvoeren.

Daartoe werd de eerste dienstpichtige lichting van het geboortejaar 1925 nxe1 de bevrijding (1945) opgeroepen.

Naast beroepsmilitairen, vrijwilligers werden nog een paar dienstplichtige lichtingen naar Indixeb uitgezonden (totaal 130.000 man).

Tijdens deze uitzendingen tot en met de overdracht van Ned. Nieuw Guinea hebben  6.224 militairen daar het leven verloren mxe9xe9r dan de Kon.Marine (2900) en de Kon.Landmacht(2300) tezamen in de Tweede Wereldoorlog.

Het zou de Koningin sieren, als zij op 7 september 2006 a.s. op de herdenking in Roermond aanwezig zou zijn, ook zou dat een erkenning zijn van de idexeble inhoud van de rede van haar grootmoeder Wilhelmina op 7 december 1942, ook al is die door omstandigheden niet verwezelijkt.Vooral zal dit een erkenning zijn voor de gesneuvelde militairen en hun nabestaanden, alsmede voor de veteranen, die nxfa nog leven.

De gesneuvelden gaven hun leven voor : "KONINGIN EN VADERLAND"!

H.M." Schitterde" in 2005 wederom door haar afwezigheid, misschien in 2006 ?????!!

=======================================================================================

Doden herdenking 4 Mei :  Op 4 mei worden behalve de gevallenen in WO.2 , ook de gevallenen tijdens andere millitaire conflicten (zoals de politionele acties in Nederlands-Indixeb) en vredesoperaties (zoals in Libanon of Bosnixeb) herdacht.

Passage uit de toespraak gehouden tijdens de eerste veteranendag dd. 29 Juni 2005 door minister Gerrit Zalm, betreffende de Indieveteranen :

De militair is zonodig bereid om zijn leven op te offeren voor de uitvoering van zijn taak en daarmee voor het Nederlands belang. Militairen worden vaak geconfronteerd met ingrijpende gebeurtenissen, waarbij gebruik van extreem geweld kan voorkomen. Velen komen van dergelijke missies beschadigd terug. De aandacht van de overheid, met name voor de psychische schade bij militairen als gevolg van de deelname aan vredesmissies, is laat op gang gekomen. Het zijn met name de Indixeb-veteranen, voor wie het aan tijdige nazorg heeft ontbroken. Zij deden hun plicht, maar vonden bij terugkeer geen erkenning, respect en waardering voor de taken die zij in opdracht van de toenmalige regering uitvoerden. Dat is betreurenswaardig. De regering acht het uit respect voor deze groep Veteranen van belang dit juist op deze dag nog eens te onderstrepen.

Op de Openbare Basisschool Karrepad in de Molukkenstraat te Groningen hield de Indixeb

veteraan, Fred van der Kleij voor de hoogste klas een lezing over zijn drie tropen jaren op Java, na een korte inleiding, toonde een beamer beelden van een door Fred eigengemaakte DVD over zijn jeugd, de militaire opleiding, de bootreis naar Java en het werk wat zij onder de hete zon moesten verrichten, en de terugkeer naar Nederland.

Daarna vertelde Fred zijn belevenissen, over de mooie en minder mooie tijd als chauffeur van een rijdend onderdeel, mede door de vragen van de jeugd, die ook aandachtig luisterde, bleef er van twee uitgetrokken uren weinig over.

De jeugd had van hun leraar veel geleerd over de lange koloniale Indie periode die Nederland als bezetter had vervult, zodat drie groepjes kinderen hun eigengemaakte Power Point presentatie als afsluiting aan de klas lieten zien.

Als slot vertelde Fred zijn verhaal met recht aan, x91x92vertelhetjekleinkinderenx94 want de tweeling Loes en Roos, (kleinkinderen) luisterde aandachtig naar hun opa.

Waarna om 15.00 uur iedereen naar huis ging.

        Een veteraan voor de klas

Verschillende schoolboeken behandelen het onderwerp Indonesixeb. Vaak loopt dit onderwerp van de VOC tot de onafhankelijkheid van Indonesixeb. De meeste boeken vertellen vaak alleen feiten en enkele bronnen, maar leerlingen willen meer weten. Hoe waren de contacten tussen de soldaten en de plaatselijke bevolking? Hoe was het voor de Nederlandse soldaten in een ver en warm land? Waarom gaat iemand net na de tweede wereldoorlog vechten in Indonesixeb? Deze vragen kun je laten beantwoorden door veteraan Fred van der Kleij (78). Op 3 november 2004 gaf hij een lezing aan drie derde klassen (VMBO-T) van het Linde College in Wolvega. Deze lezing was een groot succes! De leerlingen mochten zelf vragen stellen die beantwoord werden door Fred. Na afloop had Fred nog allerlei materiaal mee om te laten zien. Voor de lezing hebben de leerlingen eerst een DVD bekeken over de periode van 1946 tot 1951 in Indonesixeb. Deze, door Fred gemaakte, DVD gaf een prachtig tijdsbeeld en maakte gelijk al veel vragen los bij de leerlingen. Wil je een stukje geschiedenis in de klas en je leerlingen echt iets bijzonders bieden bij het onderwerp Indonesixeb? Neem dan contact op met Fred van der Kleij. Email: fredkleij@home.nl Vragen kun je ook stellen aan Freerk de Hoop, geschiedenisdocent. Email: freerkdehoop@hotmail.com Vragen is ook mogelijk. fredkleij@home.nl

Geplaatst door Fred van der Kleij :: 10:08 :: 16 reacties

Jan :: 08 november 2004 13:17

Leuke website! Erg leerzaam. Ik zit nu in de eerste klas en volgens mij gaan we dit jaar niet met dit onderwerp bezig. ik ga mijn leraar over deze website vertellen!

Fred :: 10 november 2004 14:33 :: e-mail :: website

Heeft deze leerling al met zijn leraar gesproken? Hoe waren zijn reactie`s.
Groeten van een veteraan,Fred.

Nelly van de Laar :: 15 november 2004 11:04 :: e-mail :: website

Beste meneer v.d.Kleij,wat fijn om te zien dat er weer MEER aandacht wordt besteed aan DIT onderwerp,kan’t alleen maar toejuichen.
Hoop dat u het goedvindt,heb link naar uw site geplaatst op www.indoweb.nl in topic darah kedua.
met vriendelijke groeten Nelly.

Tineke :: 07 december 2004 18:50 :: e-mail :: website

Hallo Fred.Weer een erg boeiend verhaal op uw site.Freerk was erg enthousiast over uw les(sen) Ik hoop dat u nog meer lessen kan gaan verzorgen,denk dat dit heel erg leerzaam is. Groeten Tineke.

Tineke :: 07 december 2004 18:57 :: e-mail :: website

Ook heb ik de link van uw site,op mijn site gezet… hopelijk komen er dan nog meer mensen na uw site kijken!!! Heel veel succes ermee. Groeten Tineke.

Dave van Ooijen :: 12 december 2004 15:57 :: e-mail

Beste Dhr. Kleij,
Ik vind het een interessante weblog… k ga er zelf ook 1 aanmaken…

Hoogachtend, Dave

chrisinactie :: 21 januari 2005 12:17 :: e-mail :: website

Wat een prettig te lezen weblog over de geschiedenis. Zal de leerkrachten van de scholen waar mijn kinderen les krijgen er zeker op attenderen. Ook ik zal de link van uw site op de mijne zetten.

lotte :: 27 februari 2005 10:14

heey leuke site en dit is die van mij http://www.dieuwertje.web-log.nl/

Peter Oeloff :: 27 februari 2005 10:23 :: website

ik kom zeker nog eens verder lezen.

Jessica :: 09 maart 2005 09:28 :: e-mail :: website

Hallo meneer van der Kleij Ik vind uw website erg leuk en goed geinformeert!
bedankt voor uw hulp dag Jessica.

A.de Hek :: 05 april 2005 12:40 :: e-mail

Hele mooie website !
groeten van Anton

Juffrouw Ooievaar :: 06 april 2005 13:58 :: website

Zeer interessant.. U heeft ook een prettige manier van schrijven. Ik zie ook alleen maar hele positieve reakties en prachtcijfers bij de keuring van uw log.

Martijn Koster :: 07 april 2005 15:01 :: e-mail

Zeer mooie site Fred! Leest lekker weg en tijdens het surfen naar Nederlands-Indixeb kom je deze web-log al zeer snel tegen. Eigenlijk zouden meer veteranen uw voorbeeld moeten volgen…

groeten Martijn Koster

Tineke :: 01 mei 2005 13:20 :: e-mail :: website

Er zijn veel positieve reacties gekomen! Dat mag ook wel,voor zo’n prachtsite!

Tineke.

A.M.Sulter :: 08 juli 2005 14:54

mijn komplimenten voor de fraaie website.

piet :: 06 november 2005 17:49

Fred als ik je site lees heb jij wel het een en ander meegemaakt. hoop dat veel internetters je site zullen lezen, het is nog maar even en jullie generatie is er niet meer

Het was omstreeks de dertiger jaren dat een agentschap van de Oranjeboom brouwerijen in Den Haag gevestigd was, deze was toen in de Waldorpstraat, bij de Rijswijkse weg. Ik zie het nog zo voor mij, in het midden van het pand, een deur naar het kantoor met een grote dubbele toegangsdeur naar de opslagplaats van bier, een eigen kleine ijsfabriek, waar het water als lange ijsstaven werden ingevroren, dit gebeurde in de nacht, achter deze vriesruimte waren de stallen, waar de paarden in eigen ruimtes beperkt rond liepen. Vanuit dit depot, werd in Den Haag Scheveningen, Voorburg en Rijswijk bezorgt, dit alles geschiede met paarden en wagens, de bezorging was, zonder bestellingen vooraf, met de kar volgeladen ging men door een wijk, en stopte voor het cafxe9, winkel, of viszaak, de bezorger vroeg dan aan de eigenaar wat deze wilde hebben, de bezorgers hadden aan pils en ijs voldoende in voorraad, losse flesje meestal voor de vishandel of winkel, en fust (tonnetje) bier was meestal voor het cafxe9, het ijs werd bewaard in zinken kist, waar de lange staven ijs s`morgens werden opgeslagen, met een kort mes hakte men rondom een groefje in de staaf, waarna deze gemakkelijk doormidden brak, en op het nekkie (schouder) bracht de koetsier de opgegeven bestelling naar binnen. Ik zie het nog voor me, dat ik als jongen (woensdag middag) op de bok mee mocht, hoe mijn vader een aantal flesjes bier onder beide armen en met volle handen kans zag om met een flesje te jongleren, en vloog het soms twee of driemaal rond en door de lucht voor hij dat ene flesje weer opving. Mijn moeder heeft wel eens verteld dat mijn vader in zijn werk wel eens een geintje uithaalde, met een tweede koetsier naast hem op de bok, zij hij tegen zijn maat, we zullen die stratenmakers die verderop aan het werk waren, eens even laten schrikken, waarna hij de teugels aantrok en met de zweep een tik op het achterwerk van de paarden gaf, en zo vloog hij dan met de wielen van de kar vlak langs de stratenmakers, die natuurlijk schrokken van de herrie en het vlak langs de zojuist bestrate, gedeelte vlogen, alleen wat zij naschreeuwde zijn wij nooit aan de weet gekomen, wel was het zo dat mijn vader stopte en de makers een pilsje gaf, en was het ijs snel ontdooid, ach er was toen ook nog wel wat meer tijd om te stoppen en een praatje te maken, na dit voorval en de flesjes leeg waren gingen de stratenmakers weer aan het werk en vervolgde mijn vader en zijn maat weer hun weg, maar nu druk pratende over dit geintje. In een stille straat mocht ik dan de leidsels overnemen, en met de zweep in de hand, een klein tikkie geven op de twee achterwerken, die vrolijke heen en weer wiegelde, dan was ik liever alleen, zonder mijn oudere broer, en hoefde ik niet te delen, het was voor ons een hele mooie tijd. Over de paarden hoorde wij wel aparte verhalen, met een paard hadden zij dikwijls problemen, als het paard geen zin had bleef hij staan, wat ze ook wilde, een helder idee kwam bij mijn vader in zijn bolletje, een paar kranten in de brand onder het paard zijn buik, ze dachten, nu zal die knol wel lopen, "mis" een paar stappen verder stond het paard weer stil, ten einde raad een bosje peen voor de bek was de uitkomst, en als het paard merkte dat ze terug ging naar de Waldorpstraat, dan wilde hij wel. Ik hoorde mijn vader nog zeggen, de jaren op de bok waren het mooiste, je had altijd leven voor je, en een brok natuur, en je sprak er altijd mee. Maar de tijd stond niet stil, de techniek zorgde ervoor dat in die tijd de eerste T Fordje zich op de weg vertoonde, het Agentschap kocht met tussenpose dit merk waarbij de eerste bestel wagens met de naam Oranjeboom, vrolijk door de stad reden, wat was voor de koetsier het verschil, om te moeten lessen, en examen te doen, het was een hele grote verandering, steeds meer autorijden, en je trouwe paarden langzaam te zien verdwijnen, voor mij zullen velen stiekem hebben zitten huilen, toen de laatste paarden weg moesten. Voor mij als jongen was het feest, en mocht met mijn vader mee in de cabine, alleen met de opmerking, kom niet aan de versnellingspook, want meestal bleef de motor draaien, om dan weer naar het volgende adres te rijden, de lucht die je opsnoof van de auto was geheel anders als in die mooie tijd op de bok met de paarden voor je, vooral als een paard zijn staart omhoog haalde en de drollen op de grond vielen, de verse lucht die er vanaf kwam, was niet te vergelijken met de stank die een auto geeft. Als ik soms nog een paar drollen op straat zie liggen (zeldzaam) dat gaat mijn gedachte terug naar de paarden en denk aan de bok leidsels en de zweep. Ook vertelde mijn moeder, dat op oudjaar avond in de Schouwburg van Den Haag mijn vader aanwezig moest zijn om een vat bier aan te slaan. Op die avond werd het bekende stuk van Thomasvaar en Pieternel opgevoerd, alleen tijdens de wisseling van het oude naar het nieuwe jaar, vond dit toneel stuk plaats, op het toneel waren stoelen tafels en geplaatst, waarop een rijk uitgestalde maaltijd te bewonderen was, tijdens het toneelspel nuttigde alle spelers zich aan deze grandioos verzorgde maaltijd, en werd het Oranjeboom bier rijkelijk door mijn vader getapt, en genoot hij natuurlijk ook van al deze heerlijkheden. Een paar keer heeft mijn vader dit mogen doen, wand het ging bij toerbeurt, zodat de andere personeels leden van het Agentschap dit ook konden beleven. Ondanks dat mijn vader graag thuis was, heeft hij dit als een uitje mogen beleven. Later begrepen wij nadat het Agentschap was overgenomen, diverse mensen van betrekking zijn veranderd, en heeft ook mijn vader ontslag genomen, en dat na 17 jaar werken, ander bazen andere eisen. Maar heeft mijn vader het in het oude agentschap het best naar zijn zin gehad.

Mijn vader zit geheel links, bovenop een krat bier, met zijn collega`s, achter de paarden, de hoofdingang, links een groot raam, daar was het kantoor van het Agentschap van de Oranjeboom. Vragen is ook mogelijk. fredkleij@home.nl